![](https://zakliczyn.org/wp-content/uploads/2024/06/Piotr-Grzegorczyk-150x150.jpg)
kpt. Piotr Grzegorczyk (1894-1968)
2024-06-01![](https://zakliczyn.org/wp-content/uploads/2024/06/Michal-Grzegorczyk-150x150.jpg)
Michał Grzegorczyk (1893-1951) – uczestnik I wojny światowej w Bośni i na froncie włoskim w latach 1914 – 1918
2024-06-02Jan Skupniewicz (1852-1903) – współzałożyciel Straży Pożarnej w Zakliczynie
![Jan Skupniewicz](https://zakliczyn.org/wp-content/uploads/2024/06/Jan-Skupniewicz-okladka.jpg)
Jan Skupniewicz urodził się 14 kwietnia 1852 roku w Zakliczynie w domu przy Rynek 17 (przy współczesnej numeracji). Zmarł on 28 listopada 1903 roku we Lwowie i został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim.
Był synem Ignacego Skupniewicza i Anny Zygulskiej. Jego dziadkami byli Emeryk Skupniewicz i Regina Bobrowska, natomiast pradziadkami byli Kazimierz Skupniewicz i Zofia Michałkiewicz. Kazimierz Skupniewicz wybierany był kilkukrotnie na burmistrza Zakliczyna z ramienia Lanckorońskich, pierwszy raz w 1773 roku – rok po pierwszym rozbiorze I RP.
Jan był współzałożycielem Straży Pożarnej w Zakliczynie.
,,Do założycieli Ochotniczej Straży Pożarnej w Zakliczynie nad Dunajcem należał Jan Skupniewicz, obecny c. k. wyższy urzędnik domen i lasów we Lwowie. Jeszcze jako student urządzał przedstawienia na dochód tej straży i gorliwie starał się o jej rozwój.”
,Krajowy Związek Ochotniczych Straży Pożarnych w Galicyi i Lodomeryi 1875 – 1900″ z 1900 roku.
Jan Skupniewicz po ukończeniu w 1884 roku Hochschule für Bodenkultur in Wien czyli Uniwersytetu Zasobów Naturalnych i Nauk Przyrodniczych w Wiedniu, zostałn adleśniczym lasów państwowych w Mołodiatynie, Rafajłowej oraz Nadwórnej. Są to okolice Kołomyi, w II RP był to powiat kolomyjski, województwo stanisławowskie, wcześniej Galicja. Był też budowniczym wschodniokarpackiej trasy leśnej kolejki wąskotorowej Nadwórna – Rafajłowa liczącej 33 km i oddanej do eksploatacji w 1900 roku.
Stryjecznym wnukiem Jana Skupniewicza był wybitny chirurg – ortopeda prof. Antoni Hlawaty.
“Przywróć nam Panie, staroświeckich ludzi,
Z krzemienną piersią i duszą stalową,
Niechaj ich z trumny Twój rozkaz obudzi,
Niech w oczy spojrzą, niech przemówią słowo,
Abyśmy mogli, choć raz, choć z daleka
Zobaczyć w życiu wielkiego człowieka…”
Autor: Wojciech Grzegorczyk